Ik heb al heel veel zinnen getypt, maar dan toch weer verwijderd… Kijk de video en je snapt waarom. Ik krijg hier letterlijk kippenvel van. Zo mooi. Dit laat zien waar het om draait in het leven. Gelukkig zijn en samen blijven genieten van de kleine dingen.

Dit is liefde. Onvoorwaardelijke liefde.

Op zaterdag 13 april organiseerde The Funky Factory een Zumbathon voor de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting. Als sponsor heb ik tijdens deze middag foto’s gemaakt van de swingende dansers. Het was een geslaagde en leuke middag met een opbrengst van €1.100!!

Bekijk hieronder een aantal foto’s van de Zumbathon:

Meer foto’s zijn te bekijken in mijn portfolio »

Een nieuw begin. De start van een nieuwe uitdaging nadat ik een onvergetelijke reis en levenservaring heb mogen beleven in Australië. Een reis waar ik gevoelsmatig veel te weinig van kan nagenieten. Misschien wel doordat ik alleen heb gereisd en je thuis deze ervaringen en herinneringen lastiger kunt delen. Maar ik denk vooral door mijn omgeving, de maatschappij.

Tijdens mijn reis heb ik de luxe gehad om vier maanden lang het vakantiegevoel te hebben, maar voor mij voelde het meer als een manier van leven. Noem het naïef, maar ik had niet veel nodig om elke dag te genieten en te beseffen hoe bijzonder mooi het leven is. Een zonsondergang, een praatje met een local, een wandeling over het strand, de leuke gesprekken met kamergenoten, het spotten van wildlife of op pad met mijn camera…allemaal stuk voor stuk geluksmomenten.

Het leven in Australië is relaxt. Niet voor niets is hun lijfspreuk: “No worries”. De mensen werken hard en beginnen vaak vroeg om zo op tijd thuis te zijn voor een gezellige (doordeweekse) barbecue met familie of vrienden, een hardloopsessie door het park of andere ontspannende bezigheden. Ze zijn trots op hun land. Of je nu een tour in het Great Barrier Reef maakt, wandelt over het bekende Bondi Beach of kampeert op Kangaroo Island…overal hoor je enthousiaste en trotse verhalen van locals over hun land, Australië. Het is een manier van leven dat je moet ervaren om te kunnen begrijpen en te leren waarderen. Een leefwijze wat je hoopt na te streven thuis in je eigen omgeving.

En dat is ook mijn doel. Genieten van de dingen waar het echt om draait in het leven. Zo gelukkig als ik mij in Australië voelde, dat moet mij ook lukken in Nederland. En toch heb ik er best veel moeite mee gehad. Bij thuiskomst besefte ik in hoeverre we elkaar een sociale druk opleggen en iedereen ‘druk’ is met z’n eigen leven te leiden. Ik was er al een beetje op voorbereid hoe mensen kunnen reageren op je thuiskomst, maar toch word je alsnog keihard met je neus op de feiten gedrukt hoe wij hier in NL leven. Een wijze waarop ik het in ieder geval niet meer wil…

Ik heb mijzelf de afgelopen weken vooral veel tijd gegund om na te denken. Dingen als: waar word ik gelukkig van en hoe ga ik mijn -in Australië bedachte- doelen tot uitvoering brengen. Keuzes waarin je ongemerkt toch wordt gestuurd door sociale, maatschappelijke druk. Want tja, er moet toch geld binnenkomen om je vaste kosten te kunnen dekken… Het maakte mij verschrikkelijk onzeker en mijn plannen heb ik ondertussen al wel zes keer geswitcht van spannende, nieuwe uitdaging naar zekerheid en vastigheid en weer terug. De bekende boze beren zie ik uiteraard ook op de weg en kunnen mij nog wel in twijfel brengen, maar met een positieve inslag, nieuwe energie en doorzettingsvermogen kan ik heel ver komen. En dus is de knoop doorgehakt!

Ik ga doen wat mij gelukkig maakt en waar mijn passie ligt. Dan is het juist je kracht als je daar ook nog eens van kunt leven én leuke dingen kunt doen om te genieten van het leven. Ik geloof door dingen te doen die ik leuk vind en mijn passie te volgen, ik net zo relaxt in het leven kan staan als in Australië en vooral kan genieten van de kleine geluksmomenten, samen met mijn omgeving.

- “It’s the little moments that make life big” -

2012. Wat was je een bijzonder jaar. Een jaar van vallen en opstaan, waarin ik mijzelf meer dan ooit heb leren kennen. Het maken van keuzes, leren voor jezelf te kiezen en je eigen gevoel te volgen. Je hoort het iedereen altijd zo makkelijk zeggen, maar doe het maar eens…

En ik heb het gedaan! 2012 was voor mij een jaar van grenzen verleggen en lef tonen. Als je net bent afgestudeerd ben je waanzinnig blij en trots op je eerste echte baan, maar ik denk verder en wil verder. Ik weet waar mijn passie ligt, ik heb een droom, nu alleen nog het vertrouwen in mijzelf dat ik het kan… Om dit vertrouwen te krijgen moet je durven jezelf onder de loep te nemen. Waar komt de onzekerheid vandaan, en nog beter, hoe zorg ik ervoor dat ik in mijzelf geloof. Veranderingen op het werk zette mij aan tot nadenken en uiteindelijk besloot ik de vastigheid op te geven en voor een aantal maanden te gaan reizen. Alleen. Een betere manier om jezelf te leren kennen kan ik niet bedenken… ;-)

Het is haast onbeschrijfelijk wat deze reis met mij doet, want ja ondanks dat ik aan het terugblikken ben, geniet ik nog steeds ongelofelijk veel van het waanzinnige Australië!! Vanaf het moment van aankomst voelde het op mysterieuze wijze voor mij als thuiskomen. De vriendelijke mensen, de relaxte sfeer, het fijne weer….ik kwam gelijk helemaal tot rust. Met alleen een vliegticket en een buspas voor de Greyhound heb ik mijn eigenschap vooruit plannen gelaten voor wat het is, ‘ik zie wel wat op mijn pad komt’ was de instelling. Je stelt je open voor je omgeving en ontmoet mensen en culturen die je in je eigen vertrouwde leventje in NL niet zo snel zou ontmoeten…heerlijk! Je krijgt meer respect en waardering voor je medemens, zonder de bekende vooroordelen waar wij Nederlanders zo verschrikkelijk goed in zijn…

Ik heb persoonlijke grenzen verlegd, weet negatieve energie of slecht nieuws om te buigen tot nieuwe, positieve energie en regel ondertussen onderdak, vervoer en de gaafste trips. Ik besef hoe goed ik eigenlijk op mijzelf kan vertrouwen en altijd mijn hart moet volgen, want dit heeft tijdens deze reis alleen nog maar tot mooie en bijzondere dingen geleid. Mijn doel is dus bereikt en heb ondertussen de meest gave plannen en ideeën op papier staan om mijn droom uit te laten komen. Want daar zijn ze voor; zonder dromen geen doel en zonder doel geen verandering!

Ik wens jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling en maak van 2013 een onvergetelijk jaar! Geniet, lach, leef, ontdek en droom! 

Hi allemaal! Dat is al even geleden zeg dat ik hier een blog heb geplaatst :-) Afgelopen weken waren ontzettend leuk, leerzaam, spannend en bijzonder… Jullie verwachten nu natuurlijk veel foto’s en uitgebreide verhalen, maar dat ga ik lekker niet doen haha! Veel verhalen, en dan met name mijn cowgirl week, zijn zoveel leuker om te vertellen als ik thuis ben met alle foto’s erbij. Dus nog even geduld daarvoor! Voor nu ga ik voor een verkorte versie…

Byron Bay…

Na mijn familiedagen in Brisbane ben ik doorgereisd naar Byron Bay. Hier heb ik lekker met het fietsje rondgefietst en genoten van de mooie stranden en het gezellige centrum! Er hangt hier vooral een zeer relaxte sfeer en dat kan ook niet anders door het vele wietgebruik waar Byron Bay om bekend staat. Ook het plaatsje Nimbin bezocht en dat was helemaal hilarisch waar oude hippies je wiet en cookies fluisterend proberen te verkopen op straat haha!

Main Beach in Yamba

Vanaf daar doorgereisd naar Yamba; het echte surfers paradise waar gasten als Kelly Slater komen trainen en waar de oprichter van Billabong zijn MEGA villa heeft staan. Een erg leuk plaatsje en voor degene die hier eens heen willen, ik kan je de Shane’s Ten Buck Tour zeer aanraden! Waarom? Dat leg ik nog wel eens uit in Nederland… Daarna nog een stop gemaakt in de plaatsen Port Macquarie en Newcastle om dan toch eindelijk richting Tamworth te reizen voor de cowgirlweek waar ik echt al heel lang naar uitkeek!

Cowgirl Maartje in actie!

Het was echt een waanzinnig leuke week waarin ik heel veel heb geleerd en niet geheel onbelangrijk; voor het eerst op een paard heb gezeten haha! Ik was de enige zonder ervaring, maar moet zeggen dat het zo slecht nog niet ging. Draf, galop…ik heb het allemaal gedaan! :-)

Tim geeft ons een les Natural Horsemanship

Alsof ik nooit anders heb gedaan ;-)

De week stond vooral in het teken van Natural Horsemanship. Ik vond het bijzonder om te zien wat voor band en vertrouwen je tussen jou en een paard kunt opbouwen, heel leerzaam! En verder de cowgirl gespeeld tijdens de schapen en koeien drijven, een schaap scheren, zwemmen met de paarden… Ook de groep was erg gezellig en leuke mensen ontmoet; het was echt een bijzondere week!! De rest ga ik jullie allemaal vertellen als ik weer thuis ben, want ik heb foto’s en filmpjes genoeg!

Next stop: Blue Mountains!

Samen met de Nederlandse Amanda ben ik na deze week doorgereisd naar de Blue Mountains voor een paar dagen wandelen. Dit natuurpark ligt op twee uurtjes van Sydney en staat bekend om de blauwe waas over de bergen wat ontstaat door de eucalyptus oliën die verdampen door de warmte…een erg mooi gezicht!! We hebben in twee dagen veel van het gebied gezien en vooral heel veel gewandeld haha. Na drie dagen was het voor mij tijd om richting Sydney te vertrekken aangezien ik daar al een hostel voor een week had geboekt. Het was wel even omschakelen na een week in the middle of nowhere (zonder bereik) en de bergen om dan in the big city te komen!

Sydney City!!

In de afgelopen week heb ik Sydney goed kunnen ontdekken… Uiteraard de highlights als Sydney Opera House, Botanic Gardens, Harbour Bridge en Bondi Beach gezien, maar ook de wat hippere wijken en leuke markten bezocht. Het heeft mij veel inspiratie gegeven voor de leuke plannen straks bij thuiskomst en tegelijkertijd een enorme boost om mijn dromen na te jagen!

Het altijd drukke George St

Sydney by night…

De dagen in de Blue Mountains samen met Amanda bevielen ons allebei zo goed dat we op het idee kwamen om na mijn week Sydney nog even verder met elkaar te gaan reizen. Allebei hadden we de wens om de kustlijn tussen Sydney en Melbourne te bekijken, maar hier rijdt geen Greyhound of trein en hostels zijn zeer zeldzaam… Dus daar ontstond het idee voor een roadtrip! Vanaf morgen hebben we een auto gehuurd en gaan we zeer primitief in een tentje in 10 dagen richting Melbourne reizen… Veel zin in en hoe tof dat ik twee roadtrips ga maken tijdens mijn reis!! :-)

Ik houd jullie op de hoogte via alle digitale kanalen…tot snel! See ya!
(Zo’n ‘verkorte’ versie is het trouwens niet geworden haha!)

Hello! Na mijn avontuur op Fraser Island ben ik doorgereisd naar Noosa. Een gezellig kustplaatsje met een heel mooi National Park waar ik flink wat wandelingen heb gemaakt. De sfeer, leuke winkeltjes en mooie stranden maken Noosa voor mij de leukste plaats tot nu toe. Dit is echt een plek waar ik geen moment over hoef te twijfelen om te wonen…voor een jaartje ofzo?! ;-)

Vorige week woensdag was het dan tijd om richting Brisbane te vertrekken naar mijn familie. Mijn neef Andries pikte mij op vanaf de Greyhound en we reden samen richting Redcliffe waar mijn tante woont. Met een warm welkom en familie BBQ ‘s avonds voelde ik mij al snel thuis!

Het centrum van Redcliffe

In de afgelopen dagen heb ik veel leuke dingen gedaan: bezoekje aan de Gold Coast, veel shopping malls gezien en Brisbane bekeken. Afgelopen woensdag was de dag dat mijn oom vorig jaar is overleden. Onwerkelijk dat dit al een jaar geleden is… Ik denk nog vaak aan deze tijd en de reis die mijn moeder en ik hebben gemaakt. Het was dan ook heel fijn om deze dag bij de familie te zijn. ‘s Ochtends hebben we mijn oom zijn laatste rustplek gegeven en hebben we de rest van de dag zijn leven gevierd, een mooie gedachte om hem te herdenken.

Vandaag is mijn laatste dagje hier. Als afscheid gaan we vanavond bbqen met de familie en smikkelen van mijn zelfgemaakte Hollandse appeltaart :-) Maandag reis ik door naar Byron Bay en gaat hier de zomertijd in en dus gaat het tijdsverschil naar 10 uur! Hieronder wat foto’s van Brisbane en Redcliffe… De laatsten zijn in de regen gemaakt. Jaja gisteren mijn eerste dag met alleen maar regen gehad in Australië haha!

De skyline van Brisbane met het nagebouwde strand en zwembad in South Bank

De bekende winkelstraat Queen St

Tussen de wolkenkrabbers een authentiek kerkje midden in de stad

Botanic Garden

I like this city!!

Het strand van Redcliffe

Slecht weer op komst…

Mijn workout spot van de afgelopen dagen :-)

Vanaf de Whitsunday Islands ben ik afgezakt naar Agnes Water, Hervey Bay en Rainbow Beach. In Agnes Water heb ik mijn eerste surfles gehad om het toch eens te proberen, maar geef mij toch maar iets met een zeil haha! Dat gaat mij beter af… In Hervey Bay heb ik een aantal dagen vooral relaxt aangedaan, lekker kunnen Skypen met m’n lief, ouders en Lotte.

Deze dagen niks doen en een beetje op het strand liggen hebben mij vooral laten beseffen hoe goed ik mij hier voel. Australië is echt een heel fijn land om te zijn!! De mensen hier zijn heel vriendelijk, zo relaxt en je merkt aan alles dat ze vooral heel veel genieten. Na het werk nog even uitwaaien op het strand of een familiebarbecue in het park… Het is een bepaalde vibe wat lastig te omschrijven is, maar het heeft alleen maar positief effect op mij. Ik kom helemaal tot rust, ben weer mezelf, zit vol positieve energie en voel mij meer dan gelukkig :-)

In Rainbow Beach ben ik het bekende Fraser Island gaan ontdekken. Rock ‘n Roll on Fraser Island…!!

De ochtend van de daytour begon vrij bewolkt met veel wind… ‘s Ochtends pikte Cameron van Fraser Explorer Tours ons op en met in totaal 20 personen reden we naar ‘Inskip Point’ voor de ferry naar Fraser Island. Hier begon onze eerste ervaring met het rijden door zand… Na een korte overtocht naar het eiland (de oversteek is 1km) stonden we gelijk oog in oog met het bekendste dier van dit eiland: een Dingo! Het lijkt een beetje op een herdershond en ziet er misschien lief uit, maar overal op het eiland wordt gewaarschuwd voor deze half hond/half wolfachtig dier. Ze kunnen bijten en zien ons als hun vijand dus prima om ze vanachter het glas te kunnen bewonderen haha! Ze zijn in die zin ook niet bang voor ons, want hij blijft rustig staan en geeft ons de tijd voor het maken van vele kiekjes…

Via de 75 Mile Beach rijden we over het strand richting Eurong Beach Resort voor een korte stop met koffie/thee en iets lekkers. Onderweg nog twee Dingo’s in de verte kunnen spotten. Bij aankomst is het low tide wat betekent dat de stranden breed genoeg zijn om over de ‘harde’ stukken zand te rijden met de vrachtwagen. Na deze stop was het hoog tijd om meer van het eiland te bekijken en door de bush en ruige zandpaden naar Lake McKenzie te rijden. Hier kregen we een uur de tijd om het meer te bekijken en te zwemmen. McKenzie blijkt het meest gefotografeerde meer van dit eiland te zijn. En terecht aan alle prachtige foto’s te zien op brochures en ansichtkaarten…helaas hadden wij minder geluk. Door de harde wind en wolken gaf het toch een heel ander gezicht en leek het meer haast groen in plaats van kraakhelder blauw.

De volgende stop was Central Station. Het was weer een ruige tocht door de zandpaden, zoals Cameron zo mooi zei: ‘Rock ‘n Roll on Fraser Island!!’ Central Station ligt in het regenwoud van het eiland wat uniek te noemen is, omdat nergens ter wereld regenwoud groeit in zand. Fraser Island is dan ook het grootste zandeiland ter wereld van 120 km bij 15 km groot. Cameron neemt ons mee voor een kleine wandeling door het regenwoud en vertelt veel informatie over de historie en de verschillende bomen.

Na alle informatie en de wandeling begonnen we trek te krijgen en dus reden we terug naar Eurong Beach Resort voor een buffetlunch. Na ons verzameld te hebben bij de bus kwam Cameron met minder goed nieuws. Op dat moment was het high tide en door de harde wind en hoge golven werd het water over de zandbank op het strand gespoeld wat voor gevaarlijke taferelen zorgt als je hier overheen rijdt. Dit betekende dat we Eli Creek, Maheno Shipwreck en Pinnacles Coloured Sands niet konden bezoeken. Een andere bus van deze organisatie is vast komen te zitten en is zelfs omgekieperd…

Na samen naar het strand te zijn gelopen om met eigen ogen te zien wat Cameron bedoelde, hebben we snel overlegd wat te doen. Na wat mogelijkheden te hebben gehoord, kozen we ervoor om Lake Birrabeen te bezoeken. Weer hadden we een ruig zandpad voor de boeg om vervolgens bij het meer aan te komen. Ook hier merkten we de gevolgen van de harde wind…weer groenig water, een smal strand en harde wind vol zandverstuivingen. Stiekem had ik er mij iets meer van voorgesteld, maar we hebben pech met het weer en tegen de natuur kun je gewoonweg niets doen! Terugrijdend naar het resort maakten we een kort rondje over het strand om te zien hoe de omstandigheden nu waren. Cameron zag het zitten om terug te rijden naar de ferry, maar wilde de high tide nog een beetje afwachten en dus kregen we nog een 40 minuten stop bij het resort.

Na deze stop was het tijd voor de terugweg richting de ferry, misschien wel het leukste gedeelte van deze dag! Ruig was de rit zeker te noemen met stukken diep water wat we moesten trotseren en het zachte zand. We gleden/slipten door het zand heen wat voor grappige reacties zorgde in de bus haha! Halverwege de route moesten we via mul zand richting een hardere zandweg door het bos om zo sneller bij de ferry te komen aangezien we al veel tijd hadden verloren en het laat begon te worden. Andere tourorganisaties namen dezelfde weg en zaten continue vast ondanks de ‘harde aanloop’ op het strand. Nadat de weg vrij was namen ook wij een aanloop en haalde het stuk in 1x. Luid applaus door iedereen haha! Veel strijd blijkt er niet tussen de tourorganisaties te zijn, want Cameron vroeg ons allemaal uit te stappen zodat hij een ander busje uit het zand kon slepen en we zo allemaal de ferry konden halen richting Rainbow Beach. Aangekomen bij de ferry begon de zon al onder te gaan en konden we genieten van een super mooie zonsondergang!

Vandaag ben ik aangekomen in Noosa, Sunshine Coast. Hier komen veel Australiërs met wat meer budget en dat zie je aan de mooie accommodaties aan het strand. Het is hier erg mooi, zeer relaxt hostel en weer een prachtig strand. Ik blijf hier een aantal nachten en trek dan door richting Brisbane en mijn familie. See ya! :-)

I’m still alive! Ondertussen al aardig wat plekken naar het zuiden gezakt, maar jullie hebben nog steeds het verhaal over de waanzinnige zeiltrip naar de Whitsunday Islands van mij tegoed. Ik weet haast niet waar ik moet beginnen, ik heb zulke gave dingen beleefd tijdens deze drie dagen!! Deze foto zegt eigenlijk genoeg… OZ is really amazing mate! :-)

Op vrijdagmiddag verzamelden we in de Marina van Airlie Beach en werden we verwelkomd door de crew: Dave en Lauren. Deze middag hebben we een zeiltocht van 2,5 uur gemaakt naar onze slaapplaats voor die nacht: Hook Passage. Tijdens de tocht al leuk kennis kunnen maken met de andere mensen en was er al snel een klik met drie meiden: Hayley (Engeland), Olga (Duitsland) en Rahel (Zwitserland). We zijn allemaal van dezelfde leeftijd en Rahel en ik blijken in precies dezelfde situatie te hebben gezeten met onze vriendjes haha ;-)

De volgende dag stond om 6.30 uur het ontbijt klaar, in het kader van: we willen zoveel mogelijk uit onze dag halen. En dat hebben we zeker gedaan! Onze eerste stop was bij Tongae Bay, ook wel bekend als ‘Whitehaven Beach’. Wat een paradijs! Lauren bracht ons naar het strand en kregen daarna zelf de tijd om te zwemmen/zonnen of een van de kites te proberen die we hadden meegenomen. Met de meiden besloten we naar een afgelegen strandje te lopen met een waanzinnig uitzicht…

Rond de middag pikte Lauren ons op om richting de lookouts te lopen. Dit was hét moment van de vele Google plaatjes…onbeschrijfelijk mooi!! Het is echt een paradijs en het voelt zo bijzonder om daar te staan en te genieten…een knijp-in-mijn-arm gevoel ;-)

Na de lunch op de boot vertrokken we voor een zeiltocht naar Manta Ray Bay; een reef waar we mochten snorkelen. Bijzonder aan deze plek is dat de afstand tussen jezelf en het koraal op sommige plekken maar 20-30 cm is, waardoor alle kleuren zoveel mooier ogen dan tijdens mijn snorkeltrip in Cairns. Op deze plek zat ook veel meer vis, maar helaas Nemo is nog steeds niet gespot…! Koraal moet je trouwens nooit aanraken, want ze ‘bijten’ en stoten een bepaald soort gif uit. Rahel is met haar voet tegen koraal aangekomen en had nare wondjes die in combinatie met zoutwater voor veel pijn zorgde. De tweede snorkelplaats voor deze dag was bij Luncheon Bay. Zelf ben ik voor een warme douche gegaan en de bekende Australische TimTam koekjes met thee :-)

Onze slaapplaats was Stonehaven Anchor Point. Met een waanzinnige zonsondergang zijn we naar deze plek gevaren en hebben we weer mogen genieten van de lekkere kookkunsten van Lauren. Dave en zij werken trouwens fulltime op deze boot…een droombaan als je het mij vraagt!! ‘s Avonds plaatste Dave een felle lamp in het water aan de achterkant van de boot waar veel vis op af kwam. Een mooi gezicht, maar deze vissen zorgden voor iets veel mooiers… Van ver af hoorden we hem al aankomen en voor we het wisten zwom er een dolfijn achter de boot!! Zooo gaaf!! En dat alles onder een sterrenhemel waar je u tegen zegt met zo enorm veel sterren. Wat een onvergetelijke dag!!

Na een heerlijke nacht slapen stond ook zondag het ontbijt om 6.30 uur klaar. Na een kwartiertje varen doken we om 7.15 uur het water in om te snorkelen bij Black Island. GOEDEMORGEN! Door de vrij harde wind leek het water wat troebel en was het koraal helaas minder goed te zien en hadden de vissen zich ook verstopt. We raken stiekem al een beetje verwend door al dat moois onderwater… Om de reis af te sluiten vaarden we naar Longford Reef. Dit lijkt op een zandbank zoals wij kennen in de Waddenzee, maar dan nog mooier haha! Terwijl Dave ons met het bijbootje naar het strand bracht, ontdekten we al snel waarom dit een bijzondere plek is: zeeschildpadden!!

Hayley en ik besloten gelijk onze wetsuits aan te doen en op zoek te gaan naar de zeeschildpadden. Deze missie is meer dan geslaagd. Twee zeeschildpadden zwommen voor ons uit en na wat verder te hebben gesnorkeld zagen we nog drie op het koraal rusten. Geweldig om te zien!! Na het snorkelen hebben we nog een poging gewaagd op de SUP-boards, maar helaas was de wind te hard om relaxt op deze opblaasbare planken te staan haha! Na nog een tijdje op het strand te hebben gelegen was het tijd om aan onze zeiltocht richting Airlie Beach te beginnen. Onderweg hebben we nog twee dolfijnen gespot!

Het was echt een waanzinnige, onvergetelijke en bijzondere trip… Dave en Lauren kregen dan ook een groot applaus en vele bedankjes voor deze super dagen. Stiekem vonden we het allemaal wat moeilijk om de boot te verlaten, want de trip had best wat langer mogen duren! :-) En om jullie een beetje mee te laten genieten, heb ik weer een filmpje gemaakt:

De kwaliteit is helaas niet helemaal goed, maar nu stond het filmpje binnen een half uur op Vimeo in plaats van 4 uur wachten… ;-) 

Ik had het al op Facebook geplaatst en sommigen gemaild, want wat vond ik het gaaf om mijn eerste koala te spotten!! Afgelopen week heb ik in Townsville gezeten, een fijne stad om te zijn, en een dagtrip gemaakt naar Magnetic Island. Geniet mee, want wat is Australië toch een gaaf en mooi land!

Vanaf Townsville gaat ieder uur een ferry richting Magnetic Island. Het is een toeristisch eiland met verschillende hostels en bekend van de maandelijks full-moon party. Gezien mijn budget en andere gave trips die ik nog wil maken, heb ik besloten om het eiland voor een dag te bezoeken. Mijn eerste stop was bij The Forts. Hier start een wandelroute van 4 km waarbij je de meeste kans hebt om koala’s te spotten. Met goede moed begon ik aan de route en heb wel even flink moeten afzien haha! 4 km lijkt niet ver, maar in de brandende zon en met veel klimwerk was het toch vrij pittig ;-) Het was wel een hele mooie route met veel uitzichtpunten op één van de vele stranden van het eiland (in totaal 17 stuks).

Af en toe kwam je andere wandelaars tegen, zo ook halverwege de route. Op het moment dat ik een vrouw passeerde, hoorden we een ‘raar’ geluid en zij had al snel door dat het een koala was. En daar was het moment…mijn eerste koala! Het was zooo gaaf!! Ze lag lekker rustig in de boom te slapen totdat opeens de baby koala tevoorschijn kwam. Ik denk dat het babytje rond de 10-15 cm was, echt zo klein. De baby zat aan het oor van de moeder te kriebelen waardoor mams steeds wakker werd haha! Het was zo’n mooi gezicht; een stoot van geluk gaat door je lijf en ik heb er enorm van kunnen genieten!!

De wandelroute leidde naar bunkers die een rol hebben gespeeld in de Tweede Wereldoorlog. Het bleek een doodlopend pad te zijn en dus moest je dezelfde route terug wandelen, maar dat was geen straf. Moeder en baby koala lagen nog lekker te slapen in de boom en even verderop heb ik nog een koala gespot! Helaas had die de rug toegekeerd dus geen koppie kunnen ontdekken ;-)

Mijn volgende bestemming op het eiland was Arthur Bay. In het informatieboekje stond zo’n mooie foto van dit strand en op een uitzichtpunt tijdens de wandelroute zag het er veelbelovend uit, dus wilde ik het ook van dichtbij zien. Hiervoor moest ik een verharde weg volgen waarbij de heenweg geen probleem was (bergaf), maar de terugweg was iets minder…10% omhoog is ZWAAR kan ik je vertellen haha! Het strand viel van dichtbij een beetje ‘tegen’. Door de harde wind vanaf zee was er veel troep op het strand aangespoeld waardoor het mooie gele strand een beetje wegviel.

Teruggekomen bij de bushalte besloot ik dat het tijd was om weer richting Townsville te gaan. Mijn benen en knieën waren moe en het hele eiland in een dag bekijken is niet te doen. Mijn doel was om een koala te spotten en dat is gelukt! Zelfs twee, of eigenlijk drie gezien :-) Super tof!

En dan Townsville… Deze stad is een beetje te vergelijken met Cairns, alleen iets groter van omvang met minder winkels en heuvelachtiger. In het midden van de stad ligt Castle Hill. Een zeer hoge berg die je kunt beklimmen voor een mooi uitzicht. Ik heb een poging gewaagd tot halverwege, maar mij was het te ver en te steil haha…mijn conditie is nog niet wat het zijn moet ;-) Wel verbaasd over de VELE hardlopers en wandelaars die de berg als een work-out zien… Respect! Verder hangt er een gemoedelijke sfeer in de stad en zijn er een aantal leuke eettentjes, een lekkere ijssalon en een toffe surfwinkel.

Het hostel in Townsville waar ik de afgelopen week verbleef…

Ondertussen ben ik aangekomen in Airlie Beach. Een echt backpackers dorpje vol restaurants, winkeltjes en veel barretjes. Ik had al gelezen dat je bij veel hostels niet aan slapen toekomt, dus heb ik een hostel (Backpackers By The Bay) gekozen net iets buiten de hoofdstraat. Het is klein, rustig en vooral stil met een mooi uitzicht op het water. Prima voor mij! Airlie Beach is het vertrekpunt voor een tour naar de Whitsunday Islands… Mijn tour heb ik van de week al geboekt en vrijdag vertrek ik om voor twee nachten onder de Australische sterrenhemel te slapen met het zeiljacht ‘Blizzard’. Witte stranden, strakblauwe zee, koraalriffen en een waanzinnige natuur…het is het Google-en waard!! :-)

En om een nog beter beeld te krijgen…dit is de Blizzard waarmee ik ga varen. Super tof en enorm veel zin in!! Tot snel!

Terwijl ik in het hostel in Townsville wacht op een gratis ritje richting de Greyhound bus voor mijn volgende bestemming, wil ik jullie graag nog de foto’s laten zien van mijn bezoekje aan de animal rescue in Mission Beach. Ik ben zo aan het genieten en relaxen dat ik wat achterloop met mijn verhalen ;-)

In Mission Beach heb ik Tanya’s Animal Rescue bezocht. Tanya verzorgt en vangt fulltime gewonde dieren op of kleintjes die hun moeder kwijt zijn. Bij aankomst stonden er al vier kleine baby Walibi’s klaar in hun ‘buideltjes’. Super schattig om te zien, maar minder leuk om te horen dat de moeders zijn verongelukt en zonder de hulp van Tanya anders ook waren overleden.

Het blijkt dat Walibi’s voor een jaar in de buidel van de moeder zitten. Tanya probeert dan ook dezelfde omstandigheden te creëren als dat ze bij hun moeder zouden hebben. In een buideltje van een dekbed worden de kleintjes vaak geaaid en geknuffeld om de liefde te geven die ze anders ook zouden krijgen van mams. De band tussen moeder Walibi en kind blijkt heel hecht te zijn, nog hechter dan bij mensen. We mochten ze ook zelf even knuffelen, super leuk! Ze zijn zo grappig met die lange pootjes en kleine koppies :-)

Tanya vertelde dat de overheid bijna geen cent aan de wilde dieren spendeert. Ze doet dit dus geheel op vrijwillige basis in haar eigen huis. En dan heeft ze niet alleen Walibi’s, maar ook vogels, slangen en Cassowarries. Wat is dat zul je denken…..het lijkt op een hele grote kip haha! (zie foto hieronder) Ze zijn uniek en vrij zeldzaam in Australië dus je mag van geluk spreken als je ze tegenkomt in het wild. En ik had dat geluk!!

Oppassen voor de Cassowarries ;-)

De volgende dag ben ik een wandelpad gaan volgen richting een uitkijkpunt en een verlaten strand. Niet wetende dat ik half door een regenwoud moest lopen en aan alle kanten geritsel hoorde… Als de dood voor slangen of iets kwam daar opeens een Cassowarry tevoorschijn! Tanya had verteld dat ze gevaarlijk kunnen zijn, zeker in deze tijd van het jaar. Het vrouwtje blijkt voornamelijk sexy te doen tegen de mannetjes, terwijl de mannetjes voor 2 maanden op de eieren gaan zitten en ze nog eens 9 maanden verzorgd om er vervolgens sneaky vandoor te gaan. Het is nu de tijd dat de mannetjes van de eieren komen en dus agressief kunnen zijn doordat ze in die twee maanden niets hebben gegeten. Ik was dus goed voorbereid en heb heel stil gewacht totdat de Cassowarry uit het zicht was. Dus ook geen fotocamera erbij durven pakken om het vast te leggen…haha!

Het verlaten strand bij Clump Point

Het uitkijkpunt ‘Clump Point’ was erg mooi met een verlaten strand en op de achtergrond het regenwoud vol mooie grote, groene bomen. Na wat foto’s te hebben gemaakt vond ik het tijd om terug te gaan richting het hostel. Uiteraard via de weg, want ik zag mij niet nog eens als een angsthaas door dat bos lopen haha!

Aan het genieten op het strand

Nog een kiekje van het hostel in Mission Beach